Monastyr Rylski
Większość turystów odwiedzających Bułgarię za nic w świecie nie ruszyłaby się znad wspaniałego wybrzeża Morza Czarnego. Pozostała część natomiast jest otwarta na zwiedzanie regionów tyle ciekawych, co w szerszych kręgach praktycznie nieznanych. Do takich regionów z pewnością należy południe i zachód Bułgarii. Choć i tak w świadomości Polaków Bułgaria to przede wszystkim nadmorskie kurorty, coraz więcej osób decyduje się ruszyć w głąb kraju, gdzie czekają wysokie góry, zróżnicowane malownicze krajobrazy oraz perły architektury i wielu mieszających się ze sobą na przestrzeni wieków kultur. Jedną z takich pereł jest, położony na północ od Banska, Rylski Monastyr, najsłynniejsze miejsce kultu w Bułgarii.
Piętnastowieczna budowla położona jest na wysokości 1100 metrów n.p.m.. Za jej założyciela uważa się Iwana z Riły, legendarnego pustelnika. Po prawdzie jednak dzisiejszy Rylski Monastyr niewiele ma wspólnego z pierwotną budowlą. Obecny kształt ogromnego kompleksu nadano mu dopiero w XIX wieku. Co ciekawe, całość budowy sfinansowali Bułgarzy oraz zagraniczni odwiedzający – dobrowolnymi datkami. Pierwszym, co w przypadku monastyru rzuca się w oczy, są ogromne mury, grube na 2 i wysokie na 24 metry. W efekcie budowla przypomina bardziej średniowieczną warownię niż kompleks klasztorny. Całe jednak wrażenie ulega przemianie już w chwilę po przekroczeniu bram monastyru. Wokół dziedzińca widoczne są budynki o trzech kondygnacjach, wzdłuż których biegną krużganki – to dopiero one dają pojęcie o rzeczywistym przeznaczeniu budowli. W centrum monastyru znajduje się cerkiew pod wezwaniem Świętej Bogurodzicy. Bogato zdobiona, stanowi miejsce pielgrzymek wiernych z całej Europy. To również tutaj, w Rylskim Monastyrze, znajduje się baszta Chrelina – wysoka na 23 metry i złożona z sześciu kondygnacji.
Urok Rylskiego Monastyru pieczętuje fakt wpisania kompleksu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. To najlepiej świadczy o tym, jak unikatowy w skali świata jest klasztor w Rile, którego – będąc w zachodniej części Bułgarii – wprost nie można pominąć.